Dagje uit met Saar

Ik had er zin in toen de wekker mij er aan hielp herinneren en ik zonder protest mijn lichaam zo ver kreeg de trap af te klauteren naar mij ontbijt en koffie. Ik kreeg er steeds meer zin in bij de rit ernaar toe. De gênante vertoning van het hard lachen om enkele passages uit het meesterwerk dat ik las in de openbaarheid van een trein coupé bevestigde dit. De zon op het stationsplein deed mijn zin tot een bijna hoogte punt stijgen. De ontmoeting, de wandeling, de tram rit, de vrouw uit Ohio in de rij, het omzetten van mijn geld, het binnen treden en dan uiteindelijk de absorptie van cultuur.

Verbazingwekkend genoeg waren het met name 2 werken van Van Gogh die mij nu evenzeer fascineerde als toen. Toen ik mijn netvliezen nog op regelmatige basis alles als nieuw ervaarde bij het inzien van foto-boeken en bijwonen van excursies. Tot mijn eigen verbazing wist ik met name van Van Gogh bijzonder veel, alsof de docu's op zondag, Discovery channel maar eerder nog een hoge belangstelling of aanbod van cultuur tijdens de lagere school periode van mijn leven boven verwachting zijn blijven hangen.
De vergelijking van de twee meesters uit verschillende tijden met dezelfde onderwerpen maar andere interpretaties was het hoofd onderwerp en initiële de reden van ons bezoek. Deze tentoonstelling viel zeker in de smaak bij mij en mijn mede cultuur snuiver.

Bijna 3 uur later was neer ploffen op een gras veld op het museumplein het meest geschikte te doen. Nog genietend van de de laatste straaltjes lente zon deze dag babbelde we na over wat we hebben mogen getuigen. Een schitterende vergelijking van twee op zich zelf staande kunstenaars die kennelijk in de bijna 100 kalender jaren die zij samen hebben geleefd interpretaties hebben gemaakt over dezelfde onderwerpen waarbij nog de één nog de ander goed of slecht te beoordelen viel. Dit in combinatie met mijn opnieuw herrezen interesse in de kwarst streken van Van Gogh en leuke gespreksonderwerpen van meer persoonlijke aart gaven het gevoel van voldoening. De zon liet ons echter rond de klok van 4 uur werkelijk helemaal in de steek en de temperatuur daalde naar een net onconfortabele hoogte waardoor wij besloten nog even boeken te gaan neuzen bij De Slegte. De concentratie was echter volledig geconsumeert en een hapje eten was het volgende wat me maar moesten gaan doen om daarna tot het onvermijdelijke punt van afscheid te komen.

Een heerlijke dag die alles had. Zelfs een naborrel, maar dat is een heel ander verhaal ;-)

De week is weer begonnen. Genoeg dingen die op het programma staan waaronder een nasleep van het weekend. Soms lijken dingen gewoon te gebeuren en kom je mensen tegen alsof dit was ment to be. Hoogte punt wat dat betreft was wel dat ik mijzelf trakteerde op het muur papier bij de dichtstbijzijnde pin apparaat bij het café waar ik afgelopen zaterdag met een paar vrienden vertoefde. Ik draai me om en een vrouw van ergens in de buurt van mijn eigen leeftijd maakt aanstalten het zelfde te doen bij het in het donker verlichte instrument. Ik spreek haar non-galant aan en een dialoog die zeker nog 3 uur van onze tijd in beslag zou gaan nemen vulde de avond met interessante gesprekken die zo nu en dan werden afgewisseld door een uiting van verbazing over onze spontane ontmoeting. Zij dronk cola light en dronk enkel uit beleefdheid. Mijn aanbod wat te drinken voor haar te halen werd, dit met name omdat er steeds weer iemand was die mij trakteerde op een nieuw biertje, keurig afgewezen met een wijzende vinger naar mijn half volle glas.

Eigenlijk was ik veel te moe om lekker sociaal te babbel, dit met name doordat de dag ervoor een verjaardag heeft gezorgd voor een slaap arme nacht. De verjaardag was zoals je een verjaardag mag verwachten. Toch bleef ik nog even hangen en ondanks dat de jarige job moest werken de volgende dag hield de gezelligheid aan. Bizar was het wel. De rest van de genodigde waren mensen waarmee ik ooit de realiteit mee heb mogen delen en waarmee nog genoeg unfinisched business aanwezig was voor een interessant gesprek. Als laatste gast dronk ik nog wat en praten tot het punt dat de gast heer en vrouw nodig toe waren aan een beetje slaap.

En dan zondag, skaten met mijn broer en terwijl bewegende beelden van een rare duitse film te bekijken waren praten we waar mannen zoal over praten kunnen. En verder in het vooruitzicht nieuwe kennissen waar ik iets mee af moet spreken en afwachten tot er iets met mij afgesproken gaat word.

Gedachten...

Verscheurt, de ruwe scheur steekt af tegen de scherpte van de mooi recht gesneden randen van het verdeelde stuk papier, is mijn hart. Gedachten fladderen, als een drogend wit laken aan de rode waslijn bij iemands zijn grootmoeder in de groene legen omgeving van Groningen. Vermoeid voelt mijn fysieke systeem. Maar altijd die verdomde gedachte... Je leest een boek, maar dat wat je leest spreekt niet alleen dingen in je aan wat gerelateerd is aan het onderwerp, maar de associatie op zich veroorzaakt bij sommige een soort van ketting reactie die je gedachten in een parallel verhaal blijven volgen naar mate je toch vordert in het gedrukte of geschreven verhaal. Luciditeit neemt de overhand, plots is de inhoud van beide als ware niet gelezen of gedacht. Toch kan het eerste hervat worden zonder het gevoel te hebben iets belangrijks te hebben gemist. De ongedrukte gedachten lijken echter vervlogen als de rook van een kaars die zonet doofde en enkel een geur verspreid waarvan je weet dat die door het doven is voort gekomen. Een enkele gedachte, een fysieke erectie, soms een somber gevoel of een brede lach, valse hoop, het toeval van dat diegene plots belt. Gedachten...

Kruisen

Onbeschikbaarheid, waarom is dat zo aantrekkelijk. Waarom is dat wat je niet kunt krijgen tempting? En waarom is als je hebt wat je eigenlijk niet mag bezitten zo moeilijk om vast te houden. Het is zonder twijfel zo dat wijsheid ontstaat door naast veel te doen en te slapen zeker voortkomt uit falen en najagen van dat wat eigenlijk nooit bestemt was om te bezitten of om even vast te houden.

Het zijn dus van die weekende zoals de laatste die mij wijzer maken. Van een onschuldige discussie na een concert van 'Kraak & Smaak' met een collega waar de inhoud van het gesprek genoeg mogelijkheden gaven misbruik te maken van de situatie tot, wat ik later vernam, een bitch fight tussen een paar verdwaalde moeders waar ik veel te intiem mee dansde. Tussendoor een tiener geholpen die vast zat in haar loyaliteit voor een vriendin en daarom niet dansde en verder gewoon lekker verdwalen in de ambiance en de intimiteit van mijzelf en de onbereikbare liefde. En dan is het altijd de zondag waarna verloop van tijd de hersenfunctie weer boven de 50% komt en je alleen thuis zit na te genieten van de naakte gesprekken, de interactie en positieve energie uitwisseling dat je bedenkt dat het niet de fun is waarvoor je je elke keer uitslooft maar de mensen die je tijden het maken van de lol leert kennen.

Groei en leer van de mensen die je pad kruizen.