Anders gelopen weekend

Diep geconcentreerd, de tijd volledig vergeten en nog half bezig met het eten van mijn avondmaal. Op dat moment kwam Sara mijn appartement binnen, afgelopen vrijdag avond. Zoals wellicht kan worden voorgesteld moest mijn geest even wennen aan de binnenkomt en moest mijn lichaam extra haar best doen the after-dinner dip in ontwaakte toestand te overwinnen. Gelukkig was Sara lekker druk en inmiddels brutaal genoeg om een dorstlesser te vinden en te pakken uit mijn koelkast.

Het eerste plan was om de dag daarna weer eens lekker samen cultuur te gaan snuiven bij het Kröller-Müller museum. Wat echter gebeurde was dat een uitnodiging om bij Margot een biertje te gaan drinken resulteerde in het feit dat vrijdag duurde tot dat wij de laatste gasten waren in de buurt bar. Daarop volgde een allergische reactie op katten haar -dat in deze tijd ook voor mensen, zoals mij, die niet allergisch zijn als een behoorlijke plaag kan worden gezien- waardoor slapen op de bank voor mijn gast de meest voor de hand liggende optie leek en in ieder geval voor mij een gebroken nacht opleverde. Rond 12:00PM werden we ergens wakker en was het voornemen om naar een musea te gaan eigenlijk al een vervlogen optie. Zin miste en een beetje brak hebben we de rest van de ochtend gebruikt wakker te worden, te ontbijten maar vooral om een nieuwe dag invullen te bedenken. Zoals de lezers van Sara haar blog wellicht al weten is dat zij erg uitzag naar de verfilming van een boek dat ik haar kort geleden heb uitgeleend, "The Da-Vinci Code"! Nu trof ze het dat deze film twee dagen eerder in primaire was gegaan en ook in Deventer werd geprojecteerd. Een plan ontstond en na een belletje naar Margot en een verfrissende douche waren we zover om de middag voorstelling te aanschouwen. Natuurlijk hebben we ook wat boodschappen gedaan zoals pop-corn -die de binnen kant van mijn lijf maar gedeeltelijk heeft gezien en met name het gangpad van de bios heeft vervuild- om niet de woekerprijzen in een bioscoop ervoor te hoeven betalen.

Over de film wil ik niet te veel woorden vuil maken, "het boek was beter!". Toch was het wel leuk met Sara diep in discussie verwikkeld te geraken over de overeenkomsten en het ontbreken van bepaalde scènes in de film. Dialoog is heerlijk, zeker als het gaat om interpretatie van een zelfde waarneming. Grappig was dan weer dat Margot helemaal niets van ons gesprek wou mee krijgen omdat zij zich had voorgenomen eerst nog even het boek te lezen om daarna nog een keer te gaan kijken. Na afloop waren we in ieder geval al pratend terecht gekomen in het nieuwe high-class lounge grand-café 'Fred & Douwe' waar een paar drankjes en een heerlijke maaltijd de afsluiting was van het bezoek uit Enkhuizen.

Heerlijk genoten ;-)

Samenhorigheid

Zo, dat was lang geleden dat ik wat woorden in een logische chaotische manier neer zetten op deze blog. Het is natuurlijk niet zo dat er verder niets is gebeurt na mijn uitstapje Amsterdam maar op een een of andere manier kon ik het allemaal niet onder woorden brengen of was ik bezig met andere dingen die het nut van schrijven oversteeg.

Inmiddels een dikke week geleden heb ik deel mogen uit maken van een werkelijk team. Een groep mensen die samen het zelfde doel nastreefde en daarvoor over hadden om wakken en staande te blijven vanaf 8:30 uur tot 1:45 's nachts om daarna nog even na te babbelen tot 4:30. Voor mij was dit de eerste keer dat ik stil stond bij de bevrijding van Nederland en de noodzaak dat wij trots mogen zijn op ons vrije landje.
De dag begon met het verdwalen in het afgezetten Zwolle waar we uiteindelijk dichtbij het festivalterrein een parkeerplaats vonden en daarna onze uniformen in ontvangst konden nemen. Een rood t-shirt, een blauwe sweather en verder allemaal gele tags die er voor zorgde dat we er uit zagen als werkelijke vrijwilligers die het festival zouden gaan maken tot een succes. Onze taak (12 hoofden afkomstig uit het burgerweeshuis) hadden als verantwoordelijkheid gekregen het runnen van de zogenaamde Plato bar. Deze bar stond zoals verwacht bij het Plato podium en bij aankomst was het eerste wat er te doen stond er een gezellige bar van te maken. Het uitzetten van tafels en banken tot het uitvouwen van de carrousel bar en het toegankelijk maken van onze eigen backstage. Langzamerhand werd het wat drukker en rond 12:00 ging de bar open en konden de apparatuur gaan testen op werkelijke klanten. Naar mate de tijd vorderde en en de vermoeidheid toenam leek het ook steeds drukker te worden. Vanaf 15:00 was het door de drukte al niet meer mogelijk een pauze te nemen en was doorgaan tot iets over 0:00 uur het enigste wat ons te doen stond. 10 rijen dik stond te smeken om bier, wijn of frisdrank/water. Het bier was ergens rond 23:00 al op en als backup leek er alleen lauw bubbetjes bier te zijn. Mijn dienstverlenende persoonlijkheid had het best moeilijk omdat ik niet de functie had mensen te helpen en dat het bedienen van het per ongeluk toch helpen van 1 persoon meteen lijden tot 20 andere die er alles aan deden ook een bestelling op te nemen. Het moraal in de groep was goed en de yell 0570 power klonk af en toe luid door de bar om iedereen scherp te houden. Super ervaring waarvan de beloning niet de BBQ zal zijn maar enkel het samenhorige gevoel dat door deze ervaring is gecreëerd. Heb nu al zin om mee te helpen op Lowlands en PlugPlatsoenPop.