Dagje uit met Saar

Ik had er zin in toen de wekker mij er aan hielp herinneren en ik zonder protest mijn lichaam zo ver kreeg de trap af te klauteren naar mij ontbijt en koffie. Ik kreeg er steeds meer zin in bij de rit ernaar toe. De gênante vertoning van het hard lachen om enkele passages uit het meesterwerk dat ik las in de openbaarheid van een trein coupé bevestigde dit. De zon op het stationsplein deed mijn zin tot een bijna hoogte punt stijgen. De ontmoeting, de wandeling, de tram rit, de vrouw uit Ohio in de rij, het omzetten van mijn geld, het binnen treden en dan uiteindelijk de absorptie van cultuur.

Verbazingwekkend genoeg waren het met name 2 werken van Van Gogh die mij nu evenzeer fascineerde als toen. Toen ik mijn netvliezen nog op regelmatige basis alles als nieuw ervaarde bij het inzien van foto-boeken en bijwonen van excursies. Tot mijn eigen verbazing wist ik met name van Van Gogh bijzonder veel, alsof de docu's op zondag, Discovery channel maar eerder nog een hoge belangstelling of aanbod van cultuur tijdens de lagere school periode van mijn leven boven verwachting zijn blijven hangen.
De vergelijking van de twee meesters uit verschillende tijden met dezelfde onderwerpen maar andere interpretaties was het hoofd onderwerp en initiële de reden van ons bezoek. Deze tentoonstelling viel zeker in de smaak bij mij en mijn mede cultuur snuiver.

Bijna 3 uur later was neer ploffen op een gras veld op het museumplein het meest geschikte te doen. Nog genietend van de de laatste straaltjes lente zon deze dag babbelde we na over wat we hebben mogen getuigen. Een schitterende vergelijking van twee op zich zelf staande kunstenaars die kennelijk in de bijna 100 kalender jaren die zij samen hebben geleefd interpretaties hebben gemaakt over dezelfde onderwerpen waarbij nog de één nog de ander goed of slecht te beoordelen viel. Dit in combinatie met mijn opnieuw herrezen interesse in de kwarst streken van Van Gogh en leuke gespreksonderwerpen van meer persoonlijke aart gaven het gevoel van voldoening. De zon liet ons echter rond de klok van 4 uur werkelijk helemaal in de steek en de temperatuur daalde naar een net onconfortabele hoogte waardoor wij besloten nog even boeken te gaan neuzen bij De Slegte. De concentratie was echter volledig geconsumeert en een hapje eten was het volgende wat me maar moesten gaan doen om daarna tot het onvermijdelijke punt van afscheid te komen.

Een heerlijke dag die alles had. Zelfs een naborrel, maar dat is een heel ander verhaal ;-)