Einde en een nieuw begin

Ik kijk in de spiegel en zie iemand die in 7 weken tijd zichzelf fysiek weer flink heeft op weten te kalefateren. Ik loop een rondje Deventer om een kleine boodschap te doen en mijn hoofd lekker leeg te denken en trek de zelfde conclusie over mijn mentale welzijn. Maar wat nu dan...? De tijd die het heeft gekost om mijzelf te disciplineren was lang genoeg en ik weet dat de aftakeling daarvan in een fractie van die tijd zichzelf heeft voltooid. Er zijn nu weer te veel keuzes die, zoals ik in mijn vorige post beschreven, voor een vals gevoel van vrijheid zorgen.

Mijn laatste weekend van de inmiddels vanzelfsprekende realiteit is over. Geen echte hoogte punten op een stel naar zweet ruikende Duitse meisjes, boze buren bij een room party, een overvol Burgerweeshuis voor een rapper genaamd Guru (hij blijkt zijn eigen wiki pagina te hebben, lol), een leeglopende What's poppin party en een solo dans na een korte bar dienst. Het gaat raar klinken maar ik ga het missen, de saaiheid van werken voor UPC en de contra die ik opzocht om er niet in te verdrinken (lol, paradoxe woordspeling).