Ego

In de rust van het de doordeweekse dagen dezelfde routine herhalen en inmiddels onder het genot van een warme kop thee en de mooie klanken van 'Alanis Morissette - Jagged Little Pill Acoustic' resoneren de beelden, geluiden en geuren van de dynamiek en veelzijdigheid van een weekend comfortabel na. Niet eerder heb ik me in de eenzaamheid van mijzelf mij zo rijk gevoeld. Op zich is er eigenlijk helemaal niets gebeurt maar het waren een scala banale gebeurtenissen die mij deden beseffen dat ik daar ben waar ik een klein jaar geleden ook was, liberaal, ego.

Het "perongeluk" tegen komen van de laatste vampier en het niet geven van wat zij eigenlijk wou was eigenlijk wel the eye-opener. Ik ben niet verantwoordelijk voor wat andere mensen doen, denken, willen en verlangen. Ik ben mijn eigen verzameling associaties die zijn als een willekeurige reeks tarot kaarten. Ik kan aannemen wat ik bedenk of mijn keuzes er op baseren.

Hierna kwam ik zaterdag nacht 'I' weer tegen. Ik weet nog steeds niet waar ik haar oorspronkelijk van ken en ik geloof dat dat van haar zijde ook niet is verandert. De ontmoeting was hartelijk en alsof we elkaar al jaren kennen. Ineens was er ook een heel open non-verbaal contact met mijn buurvrouw. Ik beloof haar nu al meer als een jaar eens een biertje te gaan drinken wat ik deze zelfde avond ook weer deed. Maar alsof de duivel er hoogst persoonlijk mee speelt was het de homoseksuele apotheker, die niet professioneel zijn diensten uitleende aan het burgerweeshuis, die mij afleiden en aanspoorde tot trekken. Na het schoon maken van de dans vloer, met een trekker, in ruil voor een pint lager in gezelschap van de andere nuchtere vrijwilligers ging ik huiswaarts. Voorbij de klokslagen van zeven uur en bij het zien van de eerste zonnen stralen bedankte ik de door mijn dronken gebrabbel gefascineerde mensen en sloot na het eten geven van mijn beestjes mijn ogen om 4 uur later weer waker te worden.

Brak en nog dronken lachte de zondag mij toe en deed me besluiten een keer pyjama dag over te slaan en van het zondagse weer te genieten. De ingeving was lekker te wandelen met als eind bestemming een wat verwaarloosde relatie met mijn broer. Ondanks dat hij geen bloed verwant is, is een broederlijke band bevestigd, uitgesproken en benadrukt.

En vandaag... vandaag was het maandag. Het leek wel alsof er een collectief maandag gevoel ruste op deze dag. Niemand leek comfortabel in zijn of haar doordeweekse alter-ego. Maar we hebben allemaal nog 4 dagen om er aan te wennen waarna we het weer van ons af kunnen werpen.

Life has a funny way of sneaking up on you
Life has a funny, funny way of helping you out
Helping you out
[Alanis Morissette - Ironic]