Omg!

De dag van vandaag begon met een mooie rode zonopgang. De vrieskou bewoog me extra snel naar mijn eind bestemming, een nieuwe carrière. Aangekomen trof ik een half leeg kantoor waar het debiteuren crediteuren gehalte behoorlijk aanwezig was. Mensen achter hun pc, zwijgend druk bezig met de hun werkzaamheden en met een zekere regelmaat even in dialoog gingen met een collega over een één of ander nutteloos onderwerp zoals het weer of vertraagde treinen. Ik was het geloof ik even vergeten hoe werken op een kantoor was. Saai dus :-S

Ik bedoel, debiteuren crediteuren was ook alleen maar leuk op tv en als het dan toch in real life moet heb ik de pech dat juffrouw Jannie nergens was te bekennen. Het werk leek even ingewikkeld maar met een portie gezond verstand was het eigenlijk al snel routine en ben ik na dag 1 eigenlijk al wel toe aan meer verantwoordelijkheid of diepgang in mijn werk.

Maar de werkdag eindigde rond 5PM waarna ik in een sprint naar het station snelde. Vanuit de trein keek ik naar het contrast van zwarte bomen tegen een rode ondergaande zon en herhaalde onophoudelijk in mij zelf de woorden:

"Ohh My God!"