2006

Gelukkig nieuw jaar, happy new year, nouvelle année heureuse, glückliches neues Jahr, nuovo anno felice, Feliz Año Nuevo.

Ik kan me nog goed herinneren hoe 367 dagen geleden ik als vreemde eend was bij een nieuwjaars feestje. Vanaf dat punt gemeten is het eigenlijk alleen maar beter met me gegaan. 2004 en de jaren daarvoor kan ik kort samen vatten met de woorden dat ik me wat verdwaald gevoelt heb. 2005 was een jaar waar ik er al snel achter kwam dat mijn motto voor dat jaar DOEN zou zijn. Het doen van van alles heeft geresulteerd in dat ik met kerst ik mijzelf bijvoorbeeld gelukkig voelde door alleen al een paar kerstkaarten die ik heb mogen krijgen van mensen die mij dierbaar zijn geworden. Geresulteerd in dat ik mensen om me heen heb verzameld die lief, echt, en eerlijk zijn. Ook was het het jaar waar ik mijn zelfvertrouwen heb zien groeien en krimpen en weer heb zien groeien. Waar ik er achter kwam nog in staat te zijn bepaalde emoties te voelen en deze ook los kon laten. Een jaar waar onnozele stomme actie voor banale dilemma's zorgde en een jaar waar expressie door dans, kunst en woord opnieuw zijn ontdekt. Vorig jaar was erg goed voor mij en is een nieuwe norm voor jaren die gaan komen.

De jaarwisseling was ook super. Een paar mensen die zeker door mijn daden die avond hun karakter zo mooi hebben laten zien. en waarvan ik zo blij ben dat ze mijn weg hebben gekruist. Samen in mijn appartement gefeest waar het zijn van jezelf word gerespecteerd, waar de rust en gastvrijheid die ik erin nastreef als vanzelfsprekend werd aangenomen.
Helaas moet ik wel toe geven de helft van het feest te hebben gemist. Of het nu kwam door de 'Black Russian's' (aanrader by the way) of de 5 verschillende smaken champagne weet ik niet maar rond 2:30 uur was ik weg, nam ik geen deel meer aan de feest vreugde en heb ik de bitter garnituur gemist. Dat wat me van de feest vreugde is bij gebleven is in ieder geval dat iedereen zich vermaakte. Verder wat rare flarden en confronterende foto's van mensen en mijzelf die ik kennelijk ergens ben tegen gekomen op de brink.

1 januarie waren we al weer vroeg wakker. Ik maakte een ontbijt voor mijn visite en zetten diverse potten thee om de nadorst te lessen. De rest van de ochtend met name veel gelachen en nagepraat over de geslaagde avond. Ergens in de middag arriveerde een opgedrongen schoonmaakploeg (dankjewel meiden ;-)) mijn appartement en stelde één van hen voor mijn verre gast even naar huis te brengen. Lange rit, Macdonald, koffie en weer een lange rit naar huis om ergens rond 21:00 in de gelegenheid te zijn nog wat mensen te bellen en mijn gezicht te laten zien bij mijn oude thuis.

Dankjewel voor een fantastisch jaar!

Edit:
Voor een iets completer verhaal verwijs ik naar de interpretatie van Sara ;-)