The soul smiled while the body weeps

Dansen was heerlijk gisteren. Ik ging weer lekker los en zowaar niet eens helemaal introvert maar met open ogen en door de heerlijke opzwepende muziek van alle tijden mij tot voorbij vermoeidheid laten brengen.

In het begin van de avond ontspannen een paar biertjes wezen drinken met op de achtergrond de vrolijke muziekjes van Annie M.G. Schmidt waar een vriendin helemaal van uit haar dak leek te gaan. Zij verantwoorde het met dat zij werkt met oudere dus met een zekere regelmaat op moet gaan in het enthousiasme. Later schoven ook andere aan waarna we ons begaven naar uiteindelijk het burger waar ik samen met een andere vriendin meteen leek op te gaan in de veel te dansbare nummers.

Naast dat ik letterlijk mijn knieën tot voorbij een pijnlijk gevoel leek te hebben kapot gedanst ook met diverse mensen een leuk dansje en intieme woorden gewisseld. Zo kwam ik tot mijn grootste verbazing de interieur verzorgster tegen die met een zekere regelmaat mijn cilindrisch archief (ofwel prullenbak) leeg haalt. Met haar even leuk gepraat over dat haar kunstwerk, die zij had gemaakt voor het evenement waar we waren, niet mocht ophangen in verband met het gevaar voor brand. Ik kreeg een biertje en wij sproken verder nog wat waarna ik niet langer stil kon staan en de afspraak maakte dat zij later voor mij een pirouette zou draaien op de main dance floor.

Wat erg opmerkelijk was van deze avond was dat er meerdere mensen mij er op attent maakte dat ik erg veel lachte. Ik vermaakte me prima en er was geen sprake van een negatieve atmosfeer maar kennelijk was mijn glimlach voor enkele reden mij hierop aan te spreken. Toch was mijn dag een stuk minder vrolijk als dat mijn glimlach zou doen vermoeden. Ik was er een beetje doorheen eigenlijk. Het keurslijf van werken en niet weten welke kan dit op gaat en hoe een toekomst eruit ziet zorgde de hele dag al voor een fysieke verlamdheid en een moeilijk te motiveren brein. Stappen pept altijd wel op maar bij de terugkomst in mijn appartementje was naar mijn lege koude bed gaan alles behalve troostend en mijn bank een meer comfortabele rust plaats om op een later tijdstip vanuit te ontwaken.

Het word weer eens tijd voor wat anders, iets helemaal nieuws. Nu is het alweer zondag en zoals het er nu uit ziet moeten we het nog even doen met dat wat we al gewent waren te doen. Wel veel vrije dagen dus maar eens wat gaan plannen, suggesties?