Le Conseguenze dell'amore

Gisteren een dubbelzinnige dag als ik er nu zo over nadenk. De film die ik in gezelschap van Eve heb gekeken was vaag en een duidelijke verhaal lijn leek een beetje absent te zijn. Het ging wel ergens over en de grove lijn zat er wel in maar het hield de kijken tot het bittere eind in een soort van afwachtende pose om maar net die ene clue te krijgen die het hele verhaal zou samenbrengen in een heftige climax. De droom beelden waren fantastisch en film technisch zaten er zeker enkele mooie zogenaamde shots in. Toch was het geen suspense maar juist vertwijfeling wat voor de toeschouwers, ik en Eve, op een gegeven moment aanleiding was voor rustloosheid en stiekem elkaar vragen waar de film eigenlijk over ging.

Het dubbelzinnige van gisteren zit hem in de realiteit kan ik me nu realiseren. De onduidelijkheid van de film en de onduidelijkheid van het gezelschap waar ik hem mee heb gekeken maar tegelijkertijd de duidelijke consequenties die in beide schuil gaan. De consequenties van de liefde. Liefde is een mooie emotie. Het maakt absoluut alles ondergeschikt op een heel klein machtig mechanisme waar wij mensen mee zijn belast na, het denken. Denken maakt liefde ingewikkeld en maakt het irrationele nog absurder als dat het werkelijk is. Het volgen van je gevoel en werkelijk toegeven aan de absolute kracht soms zelfs waanzinnig. Het gevoel is voor de denkende onder ons vaak een soort van zweer of hardnekkige ontsteking waarvan de jeuk een lichte irritatie is die ons het geen we voelen niet zo makkelijk laat negeren en al helemaal niet laat vergeten. Een keus kan je wel maken maar dit zal nimmer het gevoel wegnemen dat herhaaldelijk om aandacht blijft vragen.

Nu ik nog een keer de scènes van de film en de grote lijnen vanuit mijn herinnering volg was dat wat we hebben gezien helemaal niet zo heel erg vaag en ongrijpbaar als dat we aanvankelijk dachten. De consequenties van de liefde waren subtiel omgezet in beelden waar met name het lijden van de saaie man centraal stond. Lijden, alles over te hebben voor het welzijn van een ander. Een overgave en een beslissing die haaks staat op dat wat je normaal gesproken uit je gedachten en zelfs overlevingsdrang zou doen. Het was ook helemaal niet tragisch dat de film sloot met dat enkele scènes gingen over het één worden met beton, de dood, en het hebben van een beste vriend die hij in geen 20 jaar heeft gezien.

De film is geen aanrader maar is na een behoorlijke relativeeringsperiode een film die wellicht op een episode in je eigen leven toepasbaar kan zijn zoals het voor mij wederom een herinnering is van wat de prijs van liefde is en kan zijn.

Het was in ieder geval een leuk avondje uit, dank je wel ;-)