In my head

Geen oorwurm deze keer maar wel een spook in mijn hoofd. Meerdere spoken eigenlijk. Misschien komt het door een consequent te kort aan slaap maar de afgelopen week zitten ze weer in mijn hoofd. Schimmen die mij de hele tijd aan dingen doen denken waar ik eigenlijk helemaal niet aan wil denken of waar denk energie enkel en alleen een verspilling lijkt te zijn. Een lege gedachte waar eigenlijk niets uit voort komt maar wel reden is mijn concentratie niet erg lang ergens op te kunnen fixeren. Steeds weer, en weer, en weer. Werkelijk om gek van te worden. Typerend is wel dat de gedachte mij een soort van gerustgesteld gevoel geven ook al is de materie die me zo bezighoud best complex van stof. Erg veel relaties tussen gebeurtenissen, plekken, daden, interpretaties en een hoge ongrijpbare X factor. *Zucht*, nu maar gewoon laten gebeuren waardoor ik op een later tijdstip wijzer terug kan kijken op het nutteloze wat me zo lang bezig heeft moeten houden. Wat is leren eigenlijk toch een mooi geschenk, een geschenk dat enkel aan mensen lijkt te zijn toevertrouwd maar waar ik vaak mijn bedenkingen bij heb.

Verder is de dag van het niet zijn van absoluut vrij en het volbrengen van een aan mij toevertrouwde taak weer begonnen. Het valt me vandaag mee. Niet heel erg moe en zowaar lekker ik sync met hoe de zaken lopen. Eerst natuurlijk uitvoerig iedereen verteld wat ik zo heb uitgespookt de afgelopen 2 weken waarna een korte vraag voor de verloop van projecten genoeg lijkt mijn dag voor een groot deel weer te vullen met werk vreugd :-S

Maar ja, een nummer van 'The Doors' zou nu wel het beste beschrijfen hoe ik mij voel en waar ik me nu in begeef.