Aan al het goed komt een eind

Het is zondag, mijn vakantie zit erop. Geen vrij inplanbare tijd meer. Het gaat nog een probleem worden weer een beetje in mijn ritme te komen. Zeker omdat ik met name de laatste dagen er weer een flink potje van heb gemaakt. Voor 5 uur heb ik zeker vanaf donderdag niet meer geslapen. Laat opstaan ook. Dan dus maandag beginnen om 9AM en enthousiast mijn collega's inlichten over hoe mijn vakantie was geweest, zucht.

Maar ja eigenlijk heb ik ook nog niets verteld van mijn laatste dag in NYC. Het was een halve waar ik met name mij bezig heb gehouden met het ontijd terug komen op het vliegveld. Dit bleek dus vroeger te zijn als dat ik in eerste instantie dacht. Mijn vliegtuig zou omstreeks 6:20PM vertrekken waardoor ik op zijn minst om 3:20PM aanwezig zou moeten zijn op het vliegveld. Mijn eerste plan was gewoon op dezelfde manier gaan als dat ik gekomen was, met de sub-way. Echter omdat het weekeind was was dit een minder goed plan en kon ik beter gaan voor een 1 uur durende trip met een shuttle bus. Dit dus gepland met de consequentie dat ik om 12:30PM bij het hotel moest zijn om daar in te stappen en mij naar het vliegveld te laten transporteren. Nog even snel een beetje shoppen dan maar. Shoppen is niet mijn ding en zeker niet toen ik mij in "The worlds largest departmenent store" begaf. Damn, het was zoiets als de Bijenkorf in Amsterdam maar dan maal een factor 50. Ik verdwaalde er enorm maar wist uiteindelijk wel de heren afdeling te vinden. Ik zocht wat broeken uit en ging deze passen. De waist maat was 30 maar in Nederland wil het nog wel eens het geval zijn dat ik hem dan toch pas. Hier zakte alle broeken mij gewoon weg af tot aan mijn enkels. Kleiner als 30 kon ik niet vinden dus ik gaf het op en zocht naar een exit uit dit veelte grote gebouw. Ik kwam dan uiteindelijk na een behoorlijke wandeling op een hele andere plek uit als waar ik naar binnen was gegaan. Beetje te groot om eigenlijk een beetje ontspannen te kunnen shoppen bij Macy's, misschien had ik hier een hele dag voor uit moeten trekken. Ik had me zelf verder wel beloofd wat schoenen te halen. Na dat ik in Nederland voor ?60 een stel All-Stars heb gekocht en wist dat deze in dollars de helft kosten moest ik dus even gaan zoeken naar een shoe store. Ik had er al snel een gevonden -ik liep namelijk op Fasion Avenue- waar ik een scala aan sneakers aan de muur zag hangen. Mijn geluk kon niet op, bij binnenkomst werd mij gevraagd of ik lid wilde worden van de shop en daardoor behoorlijke kortingen kon krijgen. Het zijn een stel K-Swiss schoenen geworden, gewoon classic. Deze dus maar meteen aangetrokken om mijn voeten eens wat anders te laten voelen dan de All-Stars die ik aan had.

De tijd zat er al weer bijna op en ik heb mijzelf nog even getrakteerd op een Frappuccino en ben weer richting mijn hotel gegaan waar ik mijn koffer definitief inpakte en klaar ging staan voor mijn vervoer. Mijn verblijf in de plaats waar ik op een gegeven moment zo graag was was tot een eind gekomen.

Dit zelfde gevoel heb ik nu weer. Het weekeind geprobeerd lekker uit mijn dak te gaan en geprobeerd een grens te vinden. Die grens heb ik niet gewonden. Wel veel van dat wat ik heb geleerd in NYC kunnen toepassen. Zelfvertrouwen heeft het me gegeven en daardoor is het ontmoeten van nieuwe mensen een stuk makkelijker geworden. Zoals het er nu uit ziet moet ik een manier gaan vinden om mijzelf binnen 3 uur verschrikkelijk uit te putten zodat ik ergens rond de klok van 12AM kan gaan slapen. Ben bang dat het een hele korte nachtrust gaat worden.
Over korte nachtrust gesproken kan ik je vertellen dat het tegen de klok in vliegen verschrikkelijk is. Naast het feit dat je in econemie class niet erg comfortabel kunt slapen is de nacht die eigenlijk begint in de middag voor je gevoel maar heel kort. Als je dan ook nog eens voor je gevoel 's ochtend aankomt in je thuis land word je lichaam wel een beetje opstandig. Een dikke knoop in mijn maag en een niet troostbaar gevoel van te moeten gaan slapen. Later die dag toen slapen mij wel een goed plan leek was wasjes draaien, huis opruimen, kleren opvouwen en koffer uitpakken het geen me bezig hield omdat ik te veel energie had om zelf gewoon stil te kunnen zitten.

Bah ik heb geloof ik echt geen zin in de dag van morgen. Het gewonen leven begint weer. Ik zie een week tegemoet waar ik mijzelf ergens ritme moet gaan zien te vinden. Vroeg op en op tijd naar bed, dat gaat me dus echt niet lukken.

Als afsluiting van deze vakantie wil ik in ieder geval nog even zeggen dat vakantie werkelijk een goede investering is. Een volgende keer moet ik mijzelf alleen wel meer tijd gunnen om iets meer ontspannen alles op me af te alten komen. Weer een wijze les voor een volgende keer.