Gewoon een boek

Hoe langer ik leef hoe meer ik lijkt te gaan geloven in een pad dat bewandeld word. Soms kom je van zaken tegen die gewoon precies aansluiten bij wat je net nodig hebt of wat precies aansluit bij waar je in je leven staat. Ook bij mij. Alsof de duivel er mee speelt lees ik een boek die lijkt aan te sluiten bij de plaats in tijd waar ik nu ben. Ik vond bijvoorbeeld, zoals vele, de Da Vinci Code een page turner maar nu zijn mijn nachten korter geworden door een simpel biografisch boek van H. Dorrestijn. Nooit gedacht dat een deprimerende persoon als Hans er een zo prettige schrijf stijl op na hield. Naast zijn schrijf stijl is het biografische boek wat ik nu van hem lees gewoonweg intrigerend en is weg leggen een moeilijke opgave. Heeft ook vast iets te maken met het ontbreken van hoofdstukken waardoor er eigenlijk geen duidelijk einde komt aan dat wat hij verteld. Ben weliswaar nog niet halverwege maar de zaken die zich voordoen in zijn leven en de omschrijving van van alles en nog wat lijken aan te sluiten bij hoe ik reeds keek tegen de banale zaken van het leven. Heerlijk weer eens een wat lees voer waardoor ik het gevoel krijg mijzelf te verijken.

Het feit dat ik het boek lees is dus voort gekomen uit een ontmoeting. Dat ik net op dat tijdstip die persoon tegen kom die mij als literaire tip geeft een boek waar ik normaal gesproken niet erg warm van zou worden. Hij vind hem erg goed en raden hem aan. Ik dacht nog bij mij zelf 'why not als hij hem goed vind...'. Leuke is dus dat kennelijk dingen in een leven gebeuren en dat je dus gewoon het beste mee kunt gaan en je geest zo open mogelijk moet houden om alles wat op een levens pad passeert met volle passie aan te pakken. Ondanks alle teleurstellingen die er in schuilen leert met er veel van en lijkt het elke keer toch weer de moeite waard. Niet doen of opgeven is geen optie, waarborgen, koesteren en in beginsel voor gaan zal altijd mijn streven zijn.