Museumnacht Amsterdam

Museumnacht is in feite een verkeerde benaming voor het fenomeen. Op zich is er een kleine overlap die ook plaats vind in de nachtelijke uren maar dat waren er maar twee. Twee uren waar waar door de planning van de Nederlandse spoorwegen maar een paar minuten van hebben mogen proeven. Een volgend jaar ga ik dat zeker anders doen. De sfeer was namelijk super. Beetje pre partyen in het museum op opzwepende easy beats (die mij erg deden herinneren aan de jaren dat ik mijn demo's plugde bij een daar lokale platen maatschappij, Amsterdam is weinig verandert in al die jaren) waarna het echte nachtleven ongetwijfeld tot bloei komt.

Het begin van de museumnacht begin voor ons bij Foam_Fotografiemuseum. Bij aankomst was er al een rij. Eindelijk binnen werden we verwelkomt met lekker muziek en een tentoonstelling van diverse foto reportages. De eerste verdieping stond in het teken van Annie Leibovitz. Een fotograaf die artiesten, politici en andere beroemde figuren in hun eigen atmosfeer heeft vereeuwigt. De opvallendste foto was er één van Norah Jones waar zij volstrekt ontspannen of erg bedachtzaam bezig was met, vermoedelijk, het componeren van een volgend wereld nummer.Aangenaam verdoofd vonden we een trap die ons bracht naar de eerste verdieping die als thema had 'Things as they are' (World press foto's). Tragische foto's, adembenemde skylines van bijvoorbeeld 9/11 en verder veel banale dingen zoals seksualiteit, honger en fragmenten van hoe de dingen zijn maar de wereld gewoon lijkt door te draaien. De tweede verdieping was er één van kunstzinnige interpretaties/uitbreiding van betekeningsloze foto's leek het. Het zou best wel eens de eerste solo expositie kunnen zijn geweest van Dennis Duijnhouwer maar moet toegeven daar minder aandacht aan te hebben besteed.

Op naar de volgende bestemming. Na het vinden van een route naar het Allard Pierson Museum kwamen wij binnen bij een minder hip gebouw waar ze in plaats van sfeer meer aandacht hadden besteed aan activiteiten. Het ontbreken van lekker muziek onderbrak een beetje de sfeer waar we inmiddels in geraakt waren. Desalniettemin was het museum best aardig. Een best volledige tentoonstelling van de oudheid kregen we daar op ons netvlies geprojecteerd. Het schilderen van een beeldje hebben we maar van afgezien (overigens niet het beelde op de foto, dit zijn drie 'Cyclade idolen') . Er zou ook worden gebodypaint ergens in het gebouw. Na haar gevonden te hebben was de teleurstelling van een nog niet eens half naakte dame best groot. We hadden lol wat niet onopgemerkt bleef door een gids die wat over assertief ons vriendelijk verzocht aan te sluiten of gewoon op te rotten. Na op eigen houtje de mummies te hebben bewondert hebben we haar advies opgevolgd en stond ons een lekkere avond wandeling te wachten naar dierenpark Artis.

Artis zou volgens ons en achteraf gezien in het programma een nachtwandeling langs de nachtbrakers van het park inhouden. Bij aankomst was er wel weer een lekker groove door een DJ maar ontbrak het in grote mate aan duidelijkheid hoe er deel genomen kon worden aan de wandeling langs de kooien. Toen de voorstelling begon in het planetarium besloten we daar ons suf te laten lullen door een knorrende student die ons interessante dingen vertelde en liet zien over ons zonnestelsel. Hij had humor maar de effecten van passief genieten van alcohol in je bloed begon zijn tol te eisen. Ligt beduusd herinnerde ik me tijdens de wandeling naar Artis dat we op Plantage Middenlaan een tuin gepasseerd waren. We liepen terug en genoten de laatste minuten van onze Museumnacht van gebakken pompoen, wederom heerlijke opzwepende Amsterdam grooves, onverwacht gezelschap, merkwaardige planten en bomen (zie foto voor de grootste pineapple op sterk water die ik ooit heb gezien), een ontsnapte muis en te creatief aangekleden tropische bomen. Thema van de Hortus was 'Evolution'. Volgens de kok was dat haar reden om enkel en alleen voor de vegetatie van pompoen te kiezen in plaats van proteïne rijkere burgers en worsten. De tuin zou in inder geval ca. 6.000 planten, struiken en bomen herbergen maar hiervan hebben we uiteindelijk misschien een kleine 20 de bordjes van kunnen lezen om de simpele reden dat het erg donker was.

Het was tijd om de laatste trein te pakken en ons te trakteren op of het nachtleven van Enkhuizen of in huiselijke omgeving bij te komen van een dag vol indrukken. Moeilijke keus maar ik koos toch nog voor een leuke babbel toen ik min of meer suf geworden door een te lange trein reis in het bijna noordelijkste puntje van Noord-Holland aan kwam. Twee uur later en een halve fles wijn verder werd ik wakker in zittende houding op de bank. Zeer verbazingwekkend, gebeurt mij nou eigenlijk nooit.

Na een nachtrust, een lekker frisse ochtend douche en drie vers gebakken croissants was een uitstapje naar de zee in Harchen de afsluiting van dit weekend. Het waaide super hard en het weer was naast bewolkt ook beeldschoon door wolkbreuken aan de horizon en de reflectie daarvan in de branding. Daarna was het tijd om te gaan. Onderweg naar het station in Hoorn nog een visje gegeten en als finale afsluiting een saaie treinreis terug naar Deventer.

Al bij al heb ik heerlijk genoten en is Museumnacht te Amterdam voor een volgende keer een heerlijke pre party die ik denk ik niet wil gaan missen. Zeker in goed gezelschap daarna lekker uitwaaien aan zee op een herfstdag deed me besluiten dit een meer dan geslaagd weekend te vinden.