Zo veel en toch zo weinig tastbaar
Zoveel gedaan, zoveel gezien, zoveel interactie tussen mensen hebben mogen mee maken en mogen aanschouwen. Zoveel..., maar ook weer zo weinig. Voor je er erg in hebt zijn herinneringen niet meer als een compact plaatsje van een tijd en plaats ergens in je leven, zijn herinneringen ontoegankelijk en alleen op basis van een associatie weer voor de geest te halen. Claimt de loop van een banale dag de capaciteit die je nodig hebt om een herinnering herhaaldelijk te kunnen her beleven. Word er plaats gemaakt voor nieuwe input en nieuwe herinneringen, met name op een gewone dag volstrekt nutteloze.
posted by Tj at
12:56 a.m.
3 Comments:
Het is jammer dat het evenwicht tussen een "gewone"dag en eentje waar een hoop intput of herinneringen gemaakt kunnen worden zo niet in balans is,( tenminste meestal) Daarom probeer ik van elk moment wat een herinnering waard zou kunnen zijn te genieten en alles lekker in me op te nemen..
xxx
By
Sara, at woensdag, september 21, 2005 6:12:00 a.m.
Hé, je hebt een plaatje van mijn held er op gezeg! "Dag en nacht" van M.C. Escher! :D Goed man!
En idd, herinneringen vervagen. Maar gelukkig hebben we de foto's nog. ;)
By
Anoniem, at woensdag, september 21, 2005 4:16:00 p.m.
Ach, herinneren, ofwel her-inneren. Dat weëe gevoel van verlies. Die gouden momenten die ineens tot het verleden behoren. Waar zijn ze gebleven? Wat blijft kan de wetenschap zijn dat ze er waren én dat ze terugkomen. That's live my dear friend. Het schiet je wel weer te binnen op een andere mooie dag.
By
Anoniem, at woensdag, september 21, 2005 7:45:00 p.m.
Een reactie posten