Noodlottige schemer

Vandaag is zo'n dag waar je spreekwoorden en gezegde aan vuil kunt maken. Je kent het wel dat als iemand zegt "daar waar 'te' voor staat is niet goed". Iedereen gaat dan in koor zeggen "behalve tevreden". Wat nu als je weer 'te' voor 'tevreden' gaat zetten? Precies, een groot dilemma. Zo heb ik een dilemma met mijn voorgaande schets. Ik was te tevreden waardoor ik in plaats van te beginnen met schilderen ben gestart met het maken van een tweede om de eerste niet te hoeven verkloten. Volgenden spreek woord waar ik nu tegen aan loop is: 'Oefening baart kunst'. Dit wat in mijn situatie dus zoveel inhoud dat mijn nieuwe schets beter is geworden als de eerste en ik dus nu met het dilemma zit dat ik de eerste niet meer de moeite waard vind om te beschilderen en de tweede niet durf aan te raken omdat hij zo goed is gelukt. Ik beging me af te vragen of het ooit tot schilderen gaat komen of dat ik zometeen mijn hele kamer vol heb hangen met geperfectioneerde houtskool schetsen. *zucht*

Morgen gaan we gewoon beginnen. Niet met het maken van mijn naaktstudie maar starten met het ontwikkelen van het gevoel voor het te gebruiken materiaal, olieverf in dit geval. Project is een appel van 2 weken oud op een schattig klein doekje.

Maar om ook nog wat te vertellen over waarom dit stukje in vredesnaam 'Noodlottig schemer' heet kan ik vertellen dat dag licht meer dan essentieel is om überhaupt te kunnen tekenen laat staan schilderen. Ik moest dus gaan stoppen omdat het schemer licht en het snel daarop volgende duisternis mijn waarneming in de maling begin te nemen. Lamp licht vertekend het beeld en zorgde alleen maar voor vervelende schaduwen. Daarnaast bezit ik maar 3 lampen dus echt veel licht heb ik in de donkere periode van de dag sowieso niet.