Guernsey

Zoals met veel dingen heb ik altijd even een relativeringsperiode nodig. Zo ook bij de film die ik afgelopen vrijdag gezien heb. Tijdens de film is alles wel duidelijk maar na mij erover heen te hebben gezet dat deze film gewoon te lang was is de boodschap duidelijk en zowaar toepasbaar. Toepasbaar in de zin dat wat zich er als dikke rode lijn in de film afspeelt ook is gebeurt en eigenlijk nog steeds gebeurt. Zwijgen, niet zeggen wat je voelt en de spanning tussen een persoon onwenselijk vaag blijft. Waarom zeggen we niet meer wat we van elkaar vinden. Waarom moet het onduidelijk en is het alleen maar helder op non-verbaal waarneming. Redenen genoeg maar tegelijkertijd geen enkele.

Verder was de film, zoals voorzien, een goede afsluiting van mijn week. Een uurtje eerder weg van mijn werk, lekker gerlaxed thuis en zowaar weer eens gewoon gekookt voor mijzelf. Hierna op mijn gemak naar het filmhuis gewandeld om daar mijn geest leeg te maken en enkel te vullen met voor gefabriceerde beelden, ontspanning.

Over de film Guernsey kan ik zeggen dat het, ondanks de gouden kalf voor beste actrice (Maria Kraakman), voor mij beter een korte film had kunnen zijn zoals 'Dialoogoefening' (nog online te bekijken!). Dat wat er geprobeerd werd te zeggen werd wel duidelijker door de lange stille scènes maar zou naar mijn mening een werkelijk meesterwerk zijn geworden als je het ook in 15 minuten zou kunnen laten zien. Het verhaal was dat er na een traumatische ervaring een relativeringsproces werd gestart die er voor zorgde dat de vrouw in kwestie haar ritmische bestaan eens doorbrak om er als het waren in de derde persoon naar te gaan kijken. Dit deed ze in alle stilte en communicatie vond niet meer plaats. Er werd na verloop van tijd door de zus verteld dat niet alles om haar draait en ik denk dat dat een beetje de key scène was van de film. De wereld draaide ook door zonder haar en met die verkregen wijsheid was het slot van de film een gegroeide vrouw die weer instapte in haar leven en zich weer uiten.
Verder was het matig acteer werk. Met name de kinderen die er bij betrokken waren hadden ze beter weg kunnen laten of als heel ondergeschikt ergens in een hoekje kunnen laten spelen. In een film waar sowieso weinig dialoog was viel de nepheid van de onderontwikkelde acteer kwaliteiten van een 5 jarig jongetje gewoon op. Maria Kraakman heeft zeker voor haar dronken schap in de film een kalf verdient verder vond ik het een beetje te veel toneel spelen dan acteren voor een film. Fedja van Huet (vriend van) daarentegen was ondanks zijn minimale aanwezigheid 100% zijn karakter.

Conclusie, wel zien maar dan liever in fast forward.