Positief

Voor de meeste mensen is familie een heel scala mensen die je jaarlijks een keer tegenkomt op partijtjes waar je liever ook niet naar toe zou gaan. Dit is ook bij mij zo natuurlijk. De mensen die je er tegen komt zijn ook werkelijk familie. Merkwaardig genoeg lijkt het alsof de beelden van vroegere jaren toen je nog klein was nooit meer los van je te komen en je daarom deze mensen altijd blijven herkennen. Familie is vanuit een ander perspectief voor mij mensen waarvan ik weet dat ze er zijn. Dat ik ze kan bellen, bij ze kan slapen, bij ze kan huilen en waarbij ik mezelf kan zijn in wat voor een bui dan ook. Ook mensen waar je open en eerlijk jezelf kan zijn en waarvoor je je niet hoeft te verantwoorden voor de keuzes in het in leven die je maakt. Het gevoel van thuis zijn, dat gevoel.
Ik kan me nog goed herinneren wanneer ik merkte er aan toe te zijn van thuis te ontsnappen, het op mijn eigen manier allemaal aan te gaan pakken. Een gevoel dat me er toe deed besluiten een volgende stap te nemen en uit het nest weg te vliegen. Als ik achterom kijk zie ik nog steeds de trots en het vertrouwen van de mensen die ik achter liet. Het is een goed gevoel te weten dat ze er zijn en dat je weet dat zij er altijd zullen zijn, hoe betrekkelijk dat ook eigenlijk is.
Ik heb al eens een beroep om hen moeten doen, iets dat me erg tegenstond maar op dat tijdstip het enigste leek wat het beste zou zijn voor mij. Toen realiseerde ik me werkelijk hoe belangrijk het is om van gehouden te worden. Om liefde te ontvangen voor niets, gratis zelfs. De onvoorwaardelijke liefde waar iedereen altijd naar op zoek is en gewoon voor het oprapen ligt bij je eigen roots. Ik weet nu, meer als ooit te voren, dit te waarderen en ben ze eeuwig dankbaar door het zelfde voor hem te doen.

Dank je wel.